بخشی از حديث معرفت امير المومنين به نورانيت:

ابوذر غفاری از سلمان فارسی که خداوند از هر دوی آنها خشنود باد پرسيدکه ای اباعبدالله معرفت اميرالمومنين به نورانيت چيست؟ (سلمان) گفت : ای جندب (نام ابوذر)! بيا برويم تا اين را از خود آن حضرت بپرسيم. سپس به محل آن حضرت رفتيم و او را نيافتيم.

(ابوذر) گفت : پس به انتظار ايشان مانديم تا آن حضرت آمدند . حضرت فرمودند : چه امری شما را به اينجا کشانده است؟ ابوذر و سلمان گفتند : ای امير مومنان به نزد شما آمديم تا در مورد معرفتتان به نورانيت سوال کنيم . حضرت فرمودند : آفرين بر شما دو دوست وفادار به دين خويش که کوتاهی کننده نيستيد. به جانم سوگند که آن معرفت بر هر مرد و زن مومن واجب است.

سپس حضرت – که درود خدا بر او باد- فرمود : هيچ کس ايمان را به حد کمال خويش نمی رساند تا آنکه مرا به عمق معرفتم بشناسد. پس آنگاه که مرا به اين معرفت شناخت هر آينه خداوند قلب او را با ايمان آزموده , سينه اش را برای اسلام گشاده ساخته و عارفی روشن بين گرديده است. و هر کس که از شناخت آن کوتاهی نمود و به آن نرسيد شک کننده و ترديدگر است. ای سلمان و ای جندب ! عرض کردند : بلی يا امير المومنين! حضرت فرمودند : معرفت من به نورانيت معرفت خداوند عزّ و جلّ است و معرفت خداوند عزّ و جلّ معرفت من به نورانيت است. و آن همان دين خالصی است که خداوند درباره آن فرمود : و امر نشدند مگر اينکه خدا را به اخلاص کامل در دين پرستش و بندگی کنند و از بندگی غير او روی برگردانند و نماز به پا دارند و زکات بدهند و اين است دين راست و استوار.

...ای سلمان و ای جندب ! عرض کردند : بلی يا امير مومنان ! آن حضرت – که سلام خدا بر وی باد – فرمود: من همان کسی هستم که نوح را به امر پروردگار در کشتی حمل کرد , من همان کسی هستم که به امر پروردگار يونس را از شکم ماهی بيرون آورد , من همان کسی هستم که به امر پروردگار موسی را از دريا عبور داد , من همان کسی هستم که به اذن پروردگار ابراهيم را از آتش بيرون آورد ؛ من همان کسی هستم که به اذن پروردگار نهرها را جاری ساخت و چشمه ها را شکافت و درختها را کاشت. منم عذاب روز " ظله " , منم آنکه از محل نزديک ندا کرد که ثقلان ( جن و انس) آن را شنيدند و گروهی آن را فهميدند. هر آينه من به هر گروهی از جباران و منافقان به زبان خودشان می شنوايانم. منم خضر دانای موسی و منم آموزگار سليمان پسر داوود . منم ذوالقرنين و منم قدرت خدای عز و جل.

ای سلمان و ای جندب ! من محمدم و محمد من است. من از محمدم و محمد از من است خدای  تعالی می فرمايد : " دو دريا را به هم آميخت و ميان آن دو برزخ و فاصله ای است که تجاوز به حدود يکديگر نمی کنند."...

و به قول حاج آقا دولابی:

پيامبر اکرم فرمود : انا و علی ابوا هذه الامّه : من و علی دو پدر اين امتيم . فرزندان بر سر سفره  پدرشان رزق می خورند و از پدرشان ارث می برند. مگر نديدی که حضرت امير (ع) به در خانه های نيازمندان غذا می برد. حالا  اين کار را نمی کند؟

پ.ن1 : حديث معرفت اميرالمومنين به نورانيت يک حديث نسبتا طولانی است که من فقط بخش بسيار کوتاهی از آن را در اينجا آوردم. دوستانی که مايلند می توانند متن کامل حديث رو از روی منابع زير مطالعه کنند:

بحارالانوار , ج 26, صفحه 1, حديث 1.

کتاب مصباح الهدی تاليف مهدی طيب , نشر سفينه.

کتاب سرّی از اسرار تهيه و تنظيم سيد عباس موسوی مطلق , انتشارات هنارس.

پ.ن2: حيفم مياد توی اين روزهای عزيز و پر برکت ميلاد مولا , دشمنان و منکران حضرت رو بی نصيب بذارم. هر کسی هم که دوست داره ان شا الله سال آينده در اين ايام زائر حرم مولا باشه با من همراه بشه.

اللّهمَّ العَن مَن غَصَبَ وَليِّکَ حَقَّه وَ اَنکَرَ عَهدَه وَ جَحَدهُ بَعدَ اليَقين وَ الِاقرارَ بِالوِلايتِ لَهُ يَومَ اَکمَلتَ لَهُ الدِّين اللّهمَّ العَن قَتلَتَ اَميرَالمُومِنين وَ مَن ظَلَمَه وَ اَشياعَهُم وَ اَنصارَهُم

پ.ن 3: از زيارت حضرت علی (ع) گفتم ياد پارسال افتادم که اين روزها داشتم آماده می شدم برای رفتن به کوی دوست: نجف اشرف…

پ.ن 4: و آخرين حرفم يه تبريک دوباره است به همه پدرها مخصوصا بابای گلم ( هر چند که اينجا رو نمی خونه). اميدوارم به حق حضرت علی (ع) خدا به همشون عمر طولانی و با عزت بده و همه اون پدران بزرگواری  که سايه شون از سر خانواده ها کم شده و همچنين شهدای عزيز قرين رحمت الهی و همنشين انبيا و صالحين در بهشت باشند. التماس دعا

 عيدتون مبارک